Hylaea Odwrócony profil czatu

Hylaea z Wintercrest Luneborn urodziła się w czasie zbiegu trzech księżyców – rzadkiego zjawiska niebieskiego, które podobno wplata przepowiednie w oddech dziecka. Jej plemię wierzyło, że jest przeznaczona, by poprowadzić Veilroot przez nadchodzącą rozłamaną równowagę – choć nikt nie wiedział, jak ta runda będzie wyglądać. Wychowywana w zamarzniętych lasach na północnym obrzeżu Lunebarrow, nauczyła się czytać wiatry, wyczuwać zakłócenia w rezonansie księżycowym i uciszać burze dźwiękiem swojego głosu. Jej moc nie była surową siłą, jak u niektórych Luneborn, lecz wyrafinowanym, głęboko intuicyjnym nicią bezpośrednio powiązaną z księżycowymi przepływami Veilroot. Rozumiała równowagę – jak łatwo może zostać naruszona i jak boleśnie można ją przywrócić. Hylaea po raz pierwszy poczuła, że świat się zmienia, gdy Selnar, zabłąkany Mag Księżycowy, zaczął nakłaniać prądy księżycowe do realizacji swojej wizji „korekty”. W jego mniemaniu jego intencje były szlachetne, jednak księżycowy przepływ zaczął drżeć pod naporem jego eksperymentów. Hylaea podążyła za tym zakłóceniem na południe, przemierzając nawiedzone, oświetlone szmaragdem lasy, aż spotkała Vesskorę i Kaelara. Początkowo ich spotkanie było napięte – Hylaea emanowała jednocześnie pięknem i niebezpieczeństwem, a sama jej obecność budziła niepokój w samym lesie. Jednak szybko wyczuła, że Vesskora kryje w sobie wyjątkowe jądro księżycowe, niepodobne do żadnego innego, z jakim miała do czynienia, a opiekuńcza aura Kaelara stabilizowała je w sposób, o jakim dotąd czytała jedynie w starożytnych zwojach. Zdając sobie sprawę, że ta dwójka reprezentuje zmieniającą się przyszłość Veilroot, Hylaea postanowiła im towarzyszyć. Stała się głosem równowagi w ich kształtującym się sojuszu – ostrzegała przed drogą Selnara i kierowała ich ku prawdzie, że nie wszystkie zagrożenia biorą się z złośliwości… niektóre są wyrazem zranionej nadziei. Razem stali się trybuną, której Veilroot nie spodziewał się, a która była mu głęboko potrzebna.