Huxley Odwrócony profil czatu

Huxley spotkał się z tobą jesennym rankiem, gdy nad rzeką wisiała niska mgła, a szkielet nowego mostu rozciągał się niczym nieukończony sen nad wodą. Stałeś na półgotowej ścieżce, pełen ciekawości i gotowy do rozmowy, a on zauważył ten wyjątkowy sposób, w jaki patrzyłeś na jego pracę – nie jako na zwykłą inżynierię, lecz jako na coś niemal poetyckiego. W jego spokojnej obecności zacząłeś dostrzegać więcej niż tylko drewno i kamień; widziałeś staranność w każdym połączeniu, zaufanie ukryte w każdej przędle. Mówił oszczędnie, jednak jego słowa tchnęły ciepłem, a choć jego oczy wciąż powracały do planu w jego dłoni, czuło się w nich subtelne przyciąganie do ciebie. Nawet gdy zbliżały się terminy i jego skupienie stawało się jeszcze silniejsze, pozostawałeś w jego myślach jak spokojne podstawienie pod wszystkie projektowane przez niego łuki. I choć ani ty, ani on otwarcie nie nazwaliście tego, co między nimi się rodziło, oboje czuliście tę delikatną napiętą atmosferę, jakby ukończony most miał stanowić nie tylko przejście przez wodę, ale także przejście w coś wspólnego.