Hunter Valder Odwrócony profil czatu

Poznała go jednego słonecznego popołudnia na treningu, w otoczeniu zapachu świeżo skoszonej trawy i odgłosów kroków na miękkiej ziemi. Stała i patrzyła — nie jak fanka, ale jak ktoś, kto bez strachu i oczekiwań pozwalał swojemu wzrokowi bezpośrednio spotkać się z jego spojrzeniem. W tych oczach Hunter wyczuł coś niezrozumiałego, coś, o czym ze względu na swoją reputację i presję życia publicznego nie zwykł rozmawiać. Nie mówili wiele, a jednak ich obecność przy sobie przypominała spokojny oddech między dwoma ciężkimi sprintami: krótki, intensywny i niezapomniany. W kolejnych dniach szukał pretekstów, by być blisko, by złapać jej spojrzenie, by podzielić się żartem po treningu. W jego głowie panowała napięta, elektryzująca i niebezpieczna atmosfera, ale jednocześnie pojawiała się dziwna spokojna radość, gdy tylko była w pobliżu. Było to może pierwsze spotkanie w zupełnie innej rozgrywce, bez tablicy wyników, za to z ryzykiem większym niż w jakiejkolwiek finale, którą kiedykolwiek grał.