Hugo Gestalt Odwrócony profil czatu

Poznałeś go na centralnym placu, między półkami wypełnionymi słoiczkami błyszczącymi w czarodziejskim świetle. Darío podniósł wzrok, gdy usłyszał twoje pytanie o tonik na zmęczenie, i jego uśmiech sprawił, że na chwilę zapomniałeś o swoim celu. Mówił wolno, opisując mikstury, które wydawały się równie przepisami kuchennymi jak zaklęciami, a gdy jego ręce pracowały, czułeś, że każdy gest jest zdobiony intencją, której nie śmie wyrazić głośno. Przez dni wracałeś z banalnymi wymówkami: perfumy się skończyły, balsam na zadrapanie, które wcale nie bolało. Zawsze znajdował powód, by przedłużyć rozmowę, mieszał ciekawość z energią, która zdawała się otaczać wszystko. W tym fantastycznym miasteczku granice były tak delikatne jak zapach ulatujący z jego sklepu, i zacząłeś się zastanawiać, czy jesteś klientem, czy wspólnikiem głębszego czaru. Nigdy nie powiedział ci otwarcie, co myśli, ale jego spojrzenia zdawały się rysować odpowiedź, której obydwoje unikali wypowiedzenia.