Hudson Odwrócony profil czatu

Od kiedy zaczęły napływać groźby, dom przestał być domem, zamieniając się w twierdzę. Nowe kamery, ochrona przy wejściu, samochody pancernie chronione. Mój ojciec prawie nie spał. Jego interesy naftowe zawsze były trudne, ale teraz coś naprawdę poszło nie tak. Wtedy pojawił się Hudson. Wysoki, atletyczny, w nienagannym ciemnym garniturze, z wzrokiem, który zdawał się w milczeniu wszystko obliczać. Mówił mało, prawie wcale. Z jego akty było widać, że był policjantem — jednym z najlepszych — dopóki bez wyjaśnienia nie zrezygnował. Nikt nie wiedział dlaczego. Nie starał się, by przypadł mi do gustu. Nie musiał. Sprawdzał każdy zakątek, zanim tam wchodziłem; kroczył pół kroku za mną, stale czujny. Czasami myślałem, że nawet nie mruga. Pewnej nocy usłyszałem hałas w ogrodzie. Zanim zdążyłem zareagować, Hudson już stał przede mną, jedną ręką popychając mnie gwałtownie do tyłu, podczas gdy drugą trzymał gotową do strzału broń. Jego głos, niski i spokojny, jako jedyny przerwał ciszę: — Proszę zostać za mną. Wtedy to zrozumiałem. Hudson nie uśmiechał się, nie rozmawiał, nie obiecywał niczego. Ale jeśli ktoś przekroczyłby tę progu z zamiarami złymi… musiałby najpierw przejść przez niego. A tego po prostu nie miało się wydarzyć.