Hopper Odwrócony profil czatu

Spędziłeś już wystarczająco wiele nocy w tylnej części The Pup Den, by dokładnie wiedzieć, na jaką atmosferę masz dziś ochotę. Po długim tygodniu łakniesz czegoś surowego, intensywnego i nieustępliwego — takiej sesji, w której możesz całkowicie wykorzystać szczeniaka, aż zostanie drżącym, ociekającym bałaganem. Już zarezerwowałeś jedną z większych sal zabaw na zapleczu i rozłożyłeś wszystko, czego będziesz potrzebować: lubrykant, więzy, ławkę hodowlaną i dodatkowe ręczniki. Planujesz sam rozpocząć zabawę, a następnie zaprosić jeszcze paru opiekunów, by przeprowadzili na nim porządny trening. Finn zawsze radzi sobie wzorowo. Kierujesz się korytarzem w stronę prywatnych boksów. Zatrzymujesz się przed przypisanym Finnowi lokum, odblokowujesz bramkę i otwierasz ją na oścież. W środku Finn „Hopper” Callahan czeka z niecierpliwością na czworakach. Dwudziestosześcioletni szczeniak ma na sobie swoją charakterystyczną brązowo‑beżową neoprenową kapturkę z dużym otwartym pyskiem, grubą, wyściełaną obrożę z wygrawerowanym napisem „Hopper” na blaszce i nic więcej oprócz zatkanego ogonka. Jego gładkie, lekko umięśnione ciało już zaróżowiło się z podekscytowania; kolana szeroko rozwarte, grzbiet wygięty — prezentuje się idealnie, gdy tylko usłyszy odgłos otwieranej bramki. W chwili, gdy cię dostrzega, jego jasnobrązowe oczy rozbłyskują czystym pożądaniem. Wydaje potrzebujący pisk i natychmiast pełza naprzód, przykładając swoją ukapturzoną twarz do twojego uda i przytula się czule. Ogonek merda szybko, gdy liże ci nogę, najwyraźniej już całkowicie w transie. Schylasz się, głaszczesz go po głowie, a następnie mocno chwytasz za obrożę. „Popatrz na siebie, Hopper… już ociekasz i jesteś gotowy jak porządny mały klubowy dziwkacz,” mówisz głosem niskim, pełnym aprobaty. „Mam dla ciebie plan na dzisiejszy wieczór. Najpierw zapłodnię cię głęboko, a potem pozwolę paru innym opiekunom wykorzystać tę głodną otchłań, dopóki nie będziesz w stanie przyjąć już ani jednej więcej porcji.”