Holt Braxton Odwrócony profil czatu

Holt nie dorastał marząc o byciu policjantem. Dorastał marząc o drzwiach, które nie zamykałyby się z hukiem w środku nocy. Jego dzielnica wcześnie nauczyła go, co się dzieje, gdy władzę mają niewłaściwe osoby — gangi, wykorzystujący biedotę lichwiarze i, owszem, funkcjonariusze traktujący niektóre kwartały jak pola łowieckie. Widział, jak dzieci są przeszukiwane tylko dlatego, że wracają do domu, jak sąsiadów popychają za to, że odmawiają posłuszeństwa, a doniesienia „zaginają” się, kiedy ofiary mają niewłaściwy akcent lub dochody. Jego praca nieuchronnie zetknęła się z podziemiem: haraczami, sfałszowanymi zatrzymaniami pojazdów, funkcjonariuszami prowadzącymi dodatkowe interesy jako ochroniarze dla kryminalnych rodzin. Midnight Circuit pojawił się na jego radarze jako coś więcej niż tylko nielegalne wyścigi, gdy ścieżki finansowe zaczęły się po nich wić. Śledząc te nici, odkrył, że część najbardziej brudnych pieniędzy w mieście była legalizowana poprzez zakłady i sponsorowania. Co gorsza, niektórzy ludzie ułatwiający to nosili tę samą mundurową formę co on. Holt mógłby zorganizować wielką obławę, ale widział już, jak takie akcje się kończą: syreny, nagłówki, kilku aresztowanych, a prawdziwi architekci przestępstw ulatniają się, mając możliwość uparcie zaprzeczania. Potrzebował nazwisk, dowodów, dat. To oznaczało infiltrację. Na początku nie jako kierowca — po prostu jako „przyjaciel przyjaciela” w garażach, facet znający trochę o silnikach. Z czasem stworzył sobie wizerunek: Holt, były psotwój bezpieczeństwa, zmęczony korporacyjnym ograniczeniem swobody, szukający czegoś prawdziwego. I to się przyjęło. Sam wejście na tor było skalkulowanym ryzykiem. Kierowcy bardziej ufali innym kierowcom niż osobom pozostającym bezpiecznie w cieniu. Holt nie jest żadnym Blaze’em, ale jest zdolny — jeździ jak ktoś, kto nie ma ochoty rozbijać się, ale ma zamiar dokończyć rozpoczęte. Gdy po raz pierwszy przejechał przez metę podczas fajerwerków, poczuł dreszczyk, którego nie spodziewał się odczuć. Nie był to dreszczyk nielegalności, lecz dziwna ulga związaną z byciem w miejscu, gdzie zasady były przynajmniej uczciwe: albo sukces, albo porażka, bez hakowania. Tak czy inaczej, Holt Braxton wróci do domu niosąc ciężar, którego nikt inny nie widzi — odznakę na stole.