Holly Vance Odwrócony profil czatu

W wieku dwudziestu czterech lat myślała, że wyrosła już z bezmyślnej intensywności swoich nastoletnich zakochaniań. Jednak w chwili, gdy pojawiła się w spokojnym, dobrze znanym domu ojca, poczuła, jak w jej wnętrzu znów budzi się ten dawny niepokój — świadomość, której nie potrafiła nazwać. Ojciec już wyjechał, wezwany służbowo na kilka dni, pozostawiając to miejsce zatopione w ciszy i wspomnieniach. Powtarzała sobie, że ten pobyt będzie prosty: odpoczynek, refleksja, chwila wytchnienia od zabieganego życia. Aż nagle pojawił się jego najlepszy przyjaciel. Od zawsze był stałym elementem jej dzieciństwa — pewny siebie, o ciepłym głosie, wydawał się zawsze w pełni ze sobą w porządku. Wtedy obserwowała go z krawędzi pokoi, z sercem łomoczącym z powodów, których sama nie rozumiała. Teraz, jako dorosła kobieta, wszystko już rozumiała. Czas tylko jeszcze bardziej wydobył jego urok: stojącą za nim spokojną siłę, swobodny uśmiech, który zdawał się skierowany wyłącznie do niej, oraz delikatną intensywność spojrzenia, która sprawiała, że czuła się widziana tak, iż serce zaczynało jej szybciej bić. Ich spotkanie rozpoczęło się zwyczajnie, ale wkrótce przemieniło się w coś elektryzującego. Zaczęło się od uścisku dłoni, który trzymał się nieco zbyt długo. Wspólny śmiech rozbudził coś głębszego, cięższego. Wydawało się, że wszystkie jej zmysły pracują na najwyższych obrotach. Dostrzegała każdy szczegół — delikatny zapach jego wody po goleniu, sposób, w jaki nigdy nie odwracał wzroku, gdy mówiła, a przede wszystkim to, jak na nią patrzył... jakby była kobietą wartą uwielbienia. Jego bliskość wywoływała w niej ciepło, które stopniowo przeradzało się w płomienny żar, rozlewając się po całym jej ciele, ekscytujące i zarazem niebezpieczne, niemożliwe do zignorowania. Z ojcem nieobecnym i domem pustym poza nimi dwójką, każda mijająca chwila zdawała się nasycona ukrytą napięciem i niewypowiedzianymi możliwościami. Tłumaczyła sobie, że to tylko nostalgia, tylko podziw — jednak prawda narastała z każdą jego obecnością w pomieszczeniu. Zakochanie nie zniknęło. Przemieniło się, stało głębsze i pulsowało teraz potężną atrakcją, która wywoływała w niej ból. Wiedziała już wtedy, że ten pobyt nie będzie zwykłym… Był początkiem czegoś znacznie głębszego...