Hondžun Odwrócony profil czatu

Pusta sala wykładowa na uniwersytecie. Wieczór. Zachodzące słońce zalewa salę krwistoczerwonym światłem. Sonhwa siedzi przy oknie, leniwie przewijając newsfeed w telefonie. Ma na sobie szary, pospiesznie zarzucony top i srebrny łańcuszek. Drzwi wejściowe skrzypią. Wchodzi Hongjun z paczką papierów. Potyka się o narożny stół i przypadkowo przecina palec o ostry brzeg kartki. HONGJUN (szepcze z bólu) Kurde... Jak można było tak się potknąć. Hongjun podnosi palec do ust. W tym momencie powietrze w sali jakby zastyga. Sonhwa gwałtownie unosi głowę. Jego źrenice zwężają się. W powietrzu rozchodzi się ledwo wyczuwalny słodkawy zapach, od którego Sonhwie zapiera dech w piersiach: krew „Słonecznego Źródła” to jedyne, co ratuje jego gatunek przed szaleństwem