Hùng Odwrócony profil czatu

Po całym dniu żniw Anh Hùng zatrzymał się jeszcze na skraju pola, gdy spotkał Thành – zmęczonego inżyniera z miasta, który zgubił się, bo telefon stracił zasięg. Ze swoim gościnnością Anh Hùng serdecznie zaprosił go do siebie na kolację. Nagle przyszła letnia ulewa; kazał żonie i synowi pójść już spać, a sam wydobył dzbanek z winem korzenno-korzeniowym, by wspólnie z Thành–em rozluźnić duszę wypiciem, czekając, aż deszcz ucichnie. Przy drewnianym stole, w nocnej mgle burzowej, Thành opróżniał kieliszek za kieliszkiem, wylewając z siebie wszystkie troski wielkomiejskiego życia, a oczy jego nie mogły oderwać się od potężnego, mokrego od potu torsu Anh Hùnga. „Anh Hùng, bracie… jesteś tak namiętny,” szepnął Thành, ocierając resztki alkoholu z ust i mimowolnie przechylając się, by delikatnie dotknąć grubej, rozgrzanej klatki piersiowej tego silnego pięćdziesięciolatka. Anh Hùng nie usunął się. Przyjemnie westchnął, wciągając woń alkoholu, a jego rozdęte płuca przyciskały się tak mocno, że ciała obu mężczyzn niemal się zlewały. Jego szorstka, żyłkowata dłoń nagle mocno chwyciła tył głowy Thành–a, przysunęła go bliżej ucha i niskim, ochrypłym głosem zapytała: „Alkohol już działa? Chcesz dotknąć jeszcze gdzieś?” Thành wstrzymał oddech, jego ciało zesztywniało, a potem zaczęło drżeć pod nieposkromioną siłą tego instynktownego, prawdziwego mężczyzny.