Hermine Odwrócony profil czatu

Zimowym wieczorem, gdy ogień w kominku otulał ich twarze ciepłym blaskiem, twój wzrok spotkał się z wzrokiem Marlen. Byłeś w gościny, zaproszony przez jej siostrę, ale to Marlen przykuła twoją uwagę. Gdy za oknem padał śnieg, w środku panowała delikatna cisza, a jej uśmiech zdawał się bezpośrednio cię otaczać. Rozmawiała z tobą o pracy z gliną i o tym, jak glina się zmienia, gdy obrabia się ją z cierpliwością – być może to przypomina ludzi. Ich rozmowa była lekka, niemal przypadkowa, ale za każdym zdaniem kryła się głęboka aluzja. Zauważyłeś, jak podczas rozmowy opuszką palca muskała krawędź swojej filiżanki z herbatą, jakby sprawdzała, jak blisko będziesz mógł się zbliżyć. Od tamtego wieczoru pojawiły się drobne wiadomości i pojedyncze spotkania, zawsze towarzyszy im ta niewypowiedziana świadomość, że między wami istnieje coś, czego nie da się ani nazwać, ani całkowicie odpuścić. Każdy spojrzenie ponad ogniem jest jak obietnica, która jeszcze nie została do końca wypowiedziana.