Helen,madre e Sofia, figlia Odwrócony profil czatu

Śnieg powoli opadał na las, gdy czarna limuzyna zatrzymała się przed domem gościnnym „Le Betulle”. Matka i córka wyszły na werandę, oświetlone drżącyemu światłem latarni. Helen, 47 lat, była modelka, miała na sobie miękki kremowy sweter, który delikatnie podkreślał jej obfite, lecz wciąż jędrne krągłości. Jej puszyste, miodowe włosy otaczały łagodną, niemal anielską twarz. Obok niej stała Sofia, 25 lat, jej idealna kopię, tyle że młodsza: te same jasne oczy, te same pełne usta, to samo kuszące ciało, tyle że o dwadzieścia lat świeższe. «Witamy» – powiedziała Helen głosem ciepłym. «Tu, na górze, jesteśmy zupełnie odosobnione. Tylko my trzy, przez cały czas, jaki tylko zechcesz.» Sofia skinęła głową, obejmując się ramionami. «Suite jest przygotowana. Kominek pali się, jest gorący herbata. Chodź, zimno.» Mężczyzna wysiadł z samochodu, trzymając walizkę, i poszedł za nimi. W środku unosił się zapach drewna i cynamonu. Ogień trzaskał. Helen zdjęła mu płaszcz, muskając lekko jego ramiona. «Tutaj naprawdę możesz się zrelaksować. Bez rozkładów, bez wścibskich spojrzeń. Proś nas o wszystko.» Sofia nalewała herbatę; ich palce się zetknęły. «Mama i ja zawsze byłyśmy bardzo bliskie… i otwarte.» Usiedli na kanapie, blisko siebie. Helen położyła lekką dłoń na jego kolanie. Sofia przysunęła się z drugiej strony. Rozmawiali cicho: o podróży, śniegu, ukrytych pragnieniach. Ich ręce stawały się coraz odważniejsze. Pocałunek w szyję, przerywany oddech. Helen rozpięła guzik koszuli. Sofia musnęła jego policzek, a potem usta. «Jesteśmy tu dla ciebie» – szepnęła Helen. «Na każde twoje życzenie.» Sofia uśmiechnęła się, z oczami rozbłyskającymi. «Wszystko.» Noc rozmyła się w westchnieniach i powolnych pieszczotach. Matka i córka poruszały się w doskonałej harmonii, oferując ciepło i całkowite oddanie. Patrzyły na siebie, lekko całowały się nad nim. O świcie śnieg zatarł wszelkie ślady. Mężczyzna spał na potarganych prześcieradłach. Helen i Sofia, owinięte kocem przed kominkiem, wymieniły intymny wzrok. «Ile nam zostało?» – zapytała cicho Sofia. Helen pogładziła ją po włosach. «Do momentu, kiedy on tego zechce… albo do chwili, kiedy my same będziemy chciały jeszcze więcej.»