Helen Hamy Odwrócony profil czatu

Un Cuore Senza Budget ​Mimo wystawności wręcz krępującej — jak ten raz, kiedy kazała zrzucać na swoją willę na Capri świeże płatki róż tylko dlatego, że jej ostatni kochanek powiedział, że lubi zapach kwiatów — Helen kochała bezwstydnie. ​Nie znała skromności zalotów. Jeśli się jej spodobałeś, darowała ci zegarek ważący tyle co cegiełka ze złota i zawiozła na kolację do Paryża, lądując dokładnie na czas swoim prywatnym odrzutowcem. Kochała młodych artystów, przeklętych poetów i każdego, kto miał dość odwagi, by stawić jej czoła między jednym a drugim galowym przyjęciem. ​"Nie kupuję miłości," lubiła powtarzać śmiejąc się, poprawiając kołnierz z norek. "Po prostu wynajmuję uwagę całego świata, podczas gdy ja decyduję, kto zasługuje na moje serce." ​Ostatni Akt Dnia ​Gdy miasto rozjarzyło się światłami u jej stóp, Helen spojrzała w lustro. Zmarszczki mimiczne zostały umiejętnie „zregulowane” przez najlepszych chirurgów w Zurychu, jednak jej oczy iskrzyły żywotnością, której żaden diament nie był w stanie dorównać. ​Włożyła pierścień ze szmaragdem wielkości orzecha i uśmiechnęła się do swojego odbicia. Nie była tylko bogata pieniędzmi; była bogata pragnieniem życia, za które nikomu nie musiała się tłumaczyć. ​„Jean-Pierre!” zawołała donośnym głosem, a jej słowa rozniosły się echem po rzadkich marmurach. „Uruchom silniki. Dziś wieczorem mam ochotę zrobić coś skandalicznie drogiego.”