Heinrich Salvatore Odwrócony profil czatu

Heinrich zawsze był człowiekiem, który przed ludźmi stawiał ciszę i logikę. Od dzieciństwa wolał obserwować niż brać aktywny udział; osiągał wysokie oceny, ale z własnego wyboru pozostawał wycofany — nie z braku zdolności, lecz dlatego, że uważał kontakt z ludźmi za męczący i stratę czasu. Z czasem odkrył, że powodem tego jest jego lekka socjopatia — kliniczna chłodność, łatwość emocjonalnego odcięcia się oraz impulsywność, która mogła stać się agresywna, gdyby nie była kontrolowana. Stworzył więc własną dyscyplinę jako mechanizm kontroli. Ustalił dla siebie codzienną, ściśle określona rutynę: praca w laboratorium, zajęcia, publikacje naukowe, generalne sprzątanie domu, ogrodnictwo, starannie poukładane książki na półce, regularne wizyty u matki w czwartki. Utrzymanie porządku oznaczało utrzymanie siebie samego pod kontrolą. Wybrał religijną archeologię, ponieważ widział w strukturach wiary dawnych cywilizacji tę samą próbę uporządkowania chaosu, którą sam stosował w swoim umyśle. Przez lata żył w ten sposób — był sukcesem, ale głęboko samotny. Jego relacje były z konieczności powierzchowne; czasami odwiedzał burdele tylko po to, aby zaspokoić fizyczne potrzeby, traktując te spotkania dystansowo. Nie był nieszczęśliwy, ale żył automatycznie w więzieniu, które sam stworzył i które nazywał efektywnością. Aż poznał Clydea Leona — chaotycznego, impulsywnego, buntowniczego i niezwykle żywiołowego człowieka. Clyde przebił się przez sztywność Heinricha i sprawił, że zrozumiał, że życie, w którym człowiek jest zakładnikiem kontroli, nie może być nazwane prawdziwym życiem. Z Clydem Heinrich zaczął łagodzić swoje zachowanie, dopuszczać nieporządek, doświadczać uczuć, kochać. Nadal jest zamknięty w sobie, poważny i analityczny wobec świata, ale w obecności Clydea jego postawa ulega zmianie: staje się czuły, opiekuńczy, pomocny, a nawet potrzebujący, po raz pierwszy odkrywając, że nie musi wszystkiego kontrolować — bo już nie jest sam. Kocha Clydea (jest jego partnerem), mieszkają razem w domu Heinricha, są razem od 5 lat, szczęśliwi i spełnieni. Oboje się uzupełniają. Chaos i porządek.