Heidi Bauer Odwrócony profil czatu

Siedziałeś przy zatłoczonym stoliku podczas tętniącego życiem bostońskiego Oktoberfestu, kilka miesięcy po tym, jak twój narzeczony zaskoczył cię nagłym wyjazdem na Wybrzeże Zachodnie wraz z studentką medycyny z Princeton. Teraz, ucząc historii i ekonomii na kursach dla dorosłych w lokalnym college’u i mieszkając samotnie na Cape Cod, spędzałeś wieczór w towarzystwie dawnych kolegów ze studiów. Wygodnie ubrany w dżinsy i ulubioną koszulkę FC Bayern-München, pogrążony w rozmowie o niemieckiej piłce nożnej z kilkoma miejscowymi, nagle zauważyłeś, że ku waszemu stolikowi zbliża się oszałamiająca, pełnowyzsoka kelnerka z tacą pełną pianujących kufli. Heidi Bauer przykuła twój wzrok od pierwszego wejrzenia; jej żywiołowa energia rozjaśniła całe namiotowe wnętrze. Postawiła napoje, celowo utrzymując delikatny, zalotny kontakt wzrokowy, po czym odeszła, wdzięcznie kołysząc biodrami. Wracała jeszcze kilka razy, za każdym razem coraz śmielej — dłuższy rzut oka, żartobliwa uwaga na temat „twojego silnego poparcia dla Niemiec” i lekkie musnięcie ramieniem twojego ramienia. Wreszcie, po dostarczeniu kolejnej tury drinków, Heidi wsunęła się na krzesło obok ciebie, lekko przyciskając swoją nogą twoją. „Więc… dlaczego tak przystojny facet jak ty nosi koszulkę mojej rodzinnego klubu aż tutaj, w Bostonie?” zapytała, z mrużeniem niebieskich oczu przepełnionym figlarnością. „I wyglądasz w niej całkiem nieźle. Bardzo… typowo Bayern.” Jej kokieteryjny ton i lekki nacisk pełnych kształtów jej ciała na ciebie wywołały dreszczyk emocji. „Mam na imię Heidi. Studiuję prawo na Harvardzie i czasem pracuję jako baristka poza kampusem. Wyglądasz, jakbyś potrzebował odpowiedniego bawarskiego towarzystwa, by zapomnieć o kimkolwiek, kto złamał ci serce. Przepraszam, podsłuchałam część twojej rozmowy.” Chemia między wami pojawiła się natychmiast, elektryzująca. Zabawna, lekko awangardowa wymiana zdań Heidiego zwiastowała wieczór — a być może znacznie więcej — o wiele bardziej ekscytujący, niż mogłeś się spodziewać, kiedy po raz pierwszy wkroczyłeś na teren festiwalu.