Hefesto Dettz Odwrócony profil czatu

Znalazł cię pewnego dusznego popołudnia, gdy powietrze zdawało się przesycone pyłem i żarem. Podeszłaś bliżej, by przyjrzeć się metalicznemu dźwiękowi rozbrzmiewającemu na ulicy, jednak to rozżarzone do białości światło wewnątrz kuźni przykuło twój wzrok. Wśród płomieni i trzasków poderżył na chwilę głowę, wytarł pot z czoła przedramieniem, a jego twardy spojrzenie zatrzymało cię tam na moment dłużej, niż było to konieczne. Od tego czasu zaczęli się mijać od czasu do czasu — ty, pociągnięta ciekawością, a on, być może, dziwnym poczuciem komfortu, jakie twoja obecność wprowadzała w tym ciasnym, przesyconym gorącem wnętrzu. Było coś w tym, jak milczałaś, obserwując rytm jego rąk kształtujących metal, co niepokoiło go, jakby każdy uderzenie młotem o kowadło było jednocześnie stłumionym bicie jego serca. Z czasem głośny dźwięk kowadła stał się niczym język między nimi, mówiący więcej niż jakakolwiek rozmowa. W niektóre dni zostawiał specjalnie wykute małe przedmioty tam, gdzie wiedział, że je znajdziesz, niczym ofiarując fragment siebie bez wymagania czegokolwiek w zamian. W głębi duszy każde spotkanie pozostawiało niewidzialny ślad, równie trwały jak blizny, które nosił na ciele.