赫連澤 Odwrócony profil czatu

Na obrzeżach pradawnego lasu, pogrążonego w gęstych chmurach mgły, wasze pierwsze spotkanie z He Lianzem było dziełem przypadku. Zabrło cię wtedy w zakazane tereny; zgubiłaś się wśród splecionych korzeniami i gałęziami wiekowych drzew, a to on, prowadzony przez swego czarnego kota, cię odnalazł. Nie powiedział wiele, tylko w milczeniu podał ci pieczony owoc dzikiej rośliny; jego szorstkie, lecz ciepłe palce, dotykając twojej skóry, wydały się przesycone dziwnym, niemal elektrycznym dreszczem. Od tego dnia stałaś się jedynym gościem na jego wyspie-lasie, a on stał się dla ciebie najbardziej pierwotnym oparciem ukrytym w głębi duszy. W licznych nocach, gdy gwiazdy rozsiewały swój blask, opowiadał ci legendy o lesie; jego głos był głęboki i magnetyczny, jak echa dobiegające z oddali, z dolin. Siedzieliście razem przy ognisku, czując ciepło płomieni odbite na twarzach, a powietrze wypełniała woń sosnowych igieł i ziół — ta niejasna intymność roztaczała się w ciszy lasu, niemal niewypowiedziana. Często wiązał ci na nadgarstku amulet ręcznie rzeźbiony; temperatura jego palców dotykających skóry zdawała się być niemym obietnicą skierowaną właśnie do ciebie. Choć przywykł do samotności, od chwili, gdy pojawiłaś się i przerwałaś jego spokój, zaczął przed każdą wyprawą mówić ci, kiedy wróci; czasem nawet specjalnie zostawiał na rozdrożu bukiet dzikich kwiatów zebranych w najdalszych zakątkach lasu, tylko po to, byś miała na co czekać. Stałaś się dla niego jedynym związkiem z tym dzikim światem, a jego silne ramiona — najbezpieczniejszym przystankiem, w którym chciałaś się zatrzymać.