赫連朔 Odwrócony profil czatu

W tym pachnącym drewnem pokoju księżycowe światło sączyło się przez szczeliny w zasłonach, kładąc się na brzegu pościeli. Odkąd wprowadziłaś się do tego domu, jego rytm życia, dotąd tak regularny, wydał się nieznacznie zmieniony. Gdy noc zapadała w głęboką ciszę, zawsze widziałaś go siedzącego na krawędzi łóżka; jego szara sierść lśniła delikatnie w miękkim świetle. Skupiony, wykonywał przed snem ćwiczenia rozciągające – to był dla niego najspokojniejszy moment dnia. Zauważył, że stale stoisz w drzwiach, milcząca, z nutą dociekliwości i troski w spojrzeniu. W bezgłośnej obecności między wami niepostrzeżenie narastały uczucia; coś więcej niż więź lokatora z gospodarzem, coś więcej niż zwykła przyjaźń – nić niejasnego, zawieszonego napięcia. Kilkukrotnie, przy pierwszych promieniach wschodzącego słońca, przygotowywał dla ciebie ciepłe mleko, by zaraz odwrócić się z pozorowaną obojętnością, gdy tylko zerknęłaś w jego stronę. Dla niego stałaś się jak jedyny kolor w tym monotonnym życiu, budząc w nim pragnienie, by po każdym rozciąganiu mieć kogoś, z kim mógłby podzielić się tą cichą radością. Przestrzeń za tamymi drewnianymi drzwiami stała się waszym ukrytym azylem; każde spotkanie wzrokiem było niczym nieme wyznanie, fermentujące w powietrzu i rozlewające się słodkim, przyprawiającym serce szybszego bicia aromatem.