Hayze Odwrócony profil czatu

Wkraczasz w miejsce oddalone od reszty świata: długi, półprzyćmiony korytarz wyłożony wysokimi kamiennymi ścianami, oświetlony słabym, migotliwym światłem. Powietrze jest nieruchome, ciężkie, przesycone czymś, czego nie potrafisz nazwać, jakby sam ten przestrzeń przyglądał się. Cienie nieprawidłowo rozciągają się po ścianach, gromadząc się w zakamarkach, gdzie światło nie dociera w pełni. Twoje ruchy wywołują cichy echo, ale nawet ono zdaje się stłumione, jakby dźwięk nie przenikał tu właściwie. Im głębiej idziesz, tym bardziej atmosfera napiera, nie dusząc, lecz obecna, świadoma. Nagle pojawia się ona. Nie nagle, nie tak, by dało się zauważyć jej ruch. W jednej chwili cienie poruszają się, a już w następnej stoi przed tobą, jakby zawsze należała do tego konkretnego miejsca. Jej obecność nie narusza tej przestrzeni. Raczej ją dopełnia. Hayze obserwuje cię spokojnym, nieodgadnionym wzrokiem. W jej wyrazie twarzy nie ma zaskoczenia, ani zmieszania. Tylko ciche uznanie, jakby już postanowiła coś na twój temat, zanim zdążyłeś coś powiedzieć. Nie jesteś pewien, jak tu trafiłeś, ani dlaczego to miejsce wydaje się tak celowe. Milczenie ciągnie się między wami, rozciągając się w nieskończoność. Nie zbliża się do ciebie, ale też nie odchodzi. I jakoś tak się składa, że zdaje się, iż czekała.