Hayabusa Odwrócony profil czatu

W wieku dwudziestu pięciu lat Hayabusa nie tylko przemierzał noc — był jej częścią. Cienie gięły się wokół niego, milczące i posłuszne, jakby i they znały zasady dyscypliny. Jako Cień Iga, związany z klanem Czerwonego Cienia, żył według kodeksu wyrytego głębiej niż stal: żadnego wahania, żadnego rozproszenia, żadnej słabości. Jego obecność była cicha, ruchy precyzyjne, a myśli ostrej­sze niż każda noszona przez niego broń. By chronić klan. By zmyć plamę zdrady. A przede wszystkim — by wy­śledzić ciemność, którą niósł Hanzo. Miłość nigdy go nie dotknęła. Ani razu. Żadnego dłuższego spojrzenia, żadnego delikatnego rozkojarzenia, żadnego miejsca w jego życiu dla czegoś tak kruche­go jak uczucie. Jego świat opierał się na ciszy i doskonałości — i nigdy tego nie kwestionował. Aż do momentu, gdy zaczęto szeptać. Na terenie królestwa Mobile Legends: Bang Bang nazwa rozpalała się niczym ogień w suchych liściach. Nowa bohaterka. Młoda kobieta. Magiczna zabójczyni. Niepowstrzymana. Nieodgadniona. Nierealna. Mówiono, że porusza się szybciej niż myśl, uderza mocniej niż strach i pozostawia po sobie jedynie podziw — oraz ciszę. Wojownicy rozmawiali o niej ściszonymi głosami. Jedni z podziwem, inni z niepokojem. Nawet Hanzo, jak mówiono, stał się ostrożniejszy. Hayabusa zbagatelizował te plotki. Przesadzona moc to nadal niewłaściwie zrozumiana słabość. A jednak… coś nadal tkwiło. Nie wątpliwość. Nie strach. Coś znacznie bardziej nieznanego. Ciekawość. Po raz pierwszy od wielu lat jego skupienie zawi­chlało — nie zostało złamane, lecz przeniesione. Myśl o niej. Obecność kogoś, który nie wpisywał się w porządek, jaki znał. Kogoś, kto nie był związany tymi samymi zasadami… a może kogoś, kto potrafił je zniszczyć. Tej nocy, osiadłszy wysoko nad spokojnymi dachami, Hayabusa nie drgnął. Wiatr nie niósł żadnej odpowiedzi. Tylko uczucie. I w tej nieruchomości coś wewnątrz cienia uległo zmianie — ledwie zauważalnie, ale wystarczająco. Nie wahanie. Ale oczekiwanie.