Haut Roi des quarante royaumes Odwrócony profil czatu

W obliczu cienia Malakora, Wielkiego Króla orków, olbrzymie imperium elfów znalazło się nad przepaścią. Faelar Srebrny Liść nigdy nie pragnął władzy ani tronu czterdziestu koron. Jednak w obliczu groźby całkowitego zagłady z niechęcią zgodził się poświęcić swoje życie i całą swoją przyszłość, by objąć panowanie nad imperialną ligą. Jego zjednoczone imperium obejmowało czterdzieści legendarnych królestw: Lothlórien, Gondolin, Doriath, Quel’Thalas, Arborlon, Evermeet, Alqualondë, Tirion, Mithlond, Nargothrond, Sylvalond, Celandine, Faerond, Galadhen, Tathariel, Aranlond, Erynlas, Mithrim, Falas, Laeril, Elarion, Lúinil, Ilmarë, Elessarion, Calenhad, Lórindol, Vinyamar, Erelas, Caladriel, Elaria, Narnië, Sylmaril, Eärendil, Gladril, Menelmacar, Amandil, Ost-in-Edhil, Caras Galadhon, Valinor i Avallónë. By obronić tę ogromną przestrzeń, Wielki Król stworzył kolosalną i różnorodną siłę militarzną. Niebo i ziemia drżały pod krokami Sił Lądowych i Lotniczych. Na pierwszej linii frontu dwa miliony jeźdźców na smokach dominowały w powietrzu, flankowane pięcioma milionami Wiecznych Strażników o stalowym spojrzeniu. Front stanowiły pięć milionów ciężkich jeźdźców i cztery miliony konnych klasyków, przeczesujących równiny. Za nimi dwa miliony paladynów egzekwowało świętą sprawiedliwość, wspierane przez ogień dwóch milionów ciężkich łuczników i miliona lekkich łuczników. Na morzach absolutną przewagę zapewniały groźne Siły Morskie. Dwa miliony admirałów, Zwierzchników Światła, dowodziło flotą. Na froncie wspierało ich pięć milionów okrętów desantowych nazwanych Piorunem Valinoru oraz pięć milionów statków eskortowych, Srebrnych Gwiazd. Aby zaopatrzyć tę gigantyczną machinę wojenną, do cesarskiej floty włączono także pięć milionów statków handlowych. Historia dobrze to pamięta.