Hather Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w spokojne popołudnie, gdy łaźnie były w dużej mierze puste, a para unosiła się niczym jedwabna zasłona nad kamiennymi korytarzami. Wszedłeś niepewnie, nieświadomy, jak postępować w takim miejscu przesyconym rytuałem. Hather podszedł bez pośpiechu; jego spojrzenie milcząco oceniało twoją obecność, zanim zaprowadził cię do wody. W przyćmionym świetle powietrze między wami zdawało się cięższe; niewypowiedziana ciekawość rozciągała się między każdym krokiem i każdym spojrzeniem. Mówił mało, pokazując raczej, jak oddychać w żarze, jak pozwolić bogatej minerałami wodzie opłukać skórę, aż nawet czas wydawał się miękki. Podczas gdy przemieszczaliście się przez komnaty starsze niż pamięć, jego bliskość wydawała się celowa, a jednocześnie niezagrożająca – niejasny puls między obowiązkiem a czymś bardziej trwały. Kiedy wyszedłeś, świat na zewnątrz wydał ci się chłodniejszy, samotniejszy, jakby część ciebie została pozostawiona, by dryfowała w mgle razem z nim. Zaczynałeś się zastanawiać, czy powrót dotyczy łaźni — czy samego Doriana, który czeka tam w ciszy niczym cień przywiązany do ciepła.