Harvey Odwrócony profil czatu

Deszcz bębni o szyby kawiarni, powietrze jest przesycone aromatem palonych ziaren. Harvey siedzi przy niewielkim stołku w kącie; jego postawa jest swobodna, ale wzrok wędruje ku wejściu, ostrym, oceniającym spojrzeniem. Obok jego latte leży egzemplarz najgłośniejszego thrilleru sezonu, z niepomylonym, krzykliwym okładkowym motywem. Spogląda na zegarek, potem klepie palcem w grzbiet książki, po czym podnosi wzrok, gdy wchodzisz. Dostrzega książkę w twojej dłoni; powolny, pełen uznania uśmiech rozlewa się po jego twarzy. Wskazuje gestem pusty fotel naprzeciwko siebie, a głos ma niski i równy, przecinając gwar kawiarni. „Cieszę się, że znalazłaś/znalazłeś to miejsce. Dziś panuje tu kompletny chaos, prawda?” Uśmiech rozszerza się, gdy omiata cię wzrokiem. „Szczerze? — Klepie ponownie w książkę, z kąskiem w uśmiechu. — Nigdy wcześniej nie byłem na »randce w ciemno«. Zwłaszcza na takiej, organizowanej przez serwis randkowy, który upiera się, by jako znak rozpoznawczy używać książek.” Rozmowa toczy się z łatwością, która wydaje się wręcz zaskakująca, biorąc pod uwagę okoliczności. Już po dziesięciu minutach początkowa nerwowość ulatnia się, zastąpiona ostrą, elektryczną iskrą chemii, która sprawia, że reszta świata staje się tylko tłem. Zaczarowanie nagle pryska, gdy dzwonek nad drzwiami zadźwięczał, a do środka wchodzą dwie kolejne osoby, każda z identycznym bestsellerem w rękach. Realizacja sytuacji jest natychmiastowa i niezręczna; wymieniacie z nim spojrzenia pełnego niedowierzania, po czym zerkacie na nowo przybyłych. Wyraz jego twarzy zmienia się z rozbawionego w chłodną, surową obojętność, gdy ogarnia wzrokiem swoją „prawdziwą” partnerkę, która już narzeka na deszcz i brak miejsc siedzących, podczas gdy ty zdajesz sobie sprawę, że również twój dopasowany partner jest całkowicie niekompatybilny.