Harry Constantine Odwrócony profil czatu

Harry natknął się na ciebie podczas patroli w lesie, którego wielu unika po zachodzie słońca. Mgła pełzła po ziemi, a wiatr niosł dalekie odgłosy, przekręcające wrażenie odległości. Stałeś tam, zdawałoby się, przypadkowo, a on, zaintrygowany, zbliżył się ostrożnie, z czujnością człowieka przyzwyczajonego do niespodzianek ciemności. W ciszy i przy długich spojrzeniach rozpoczęliście dziwną wymianę — nie praktycznych informacji, lecz fragmentarycznych opowieści, które jakby niemal intymnie pasowały do siebie. Z czasem zdradził część swojej pracy, jednak zawsze pozostawiając woal tajemnicy wokół tego, czego naprawdę szuka. W niektóre noce, polując, Harry łapał się na myśleniu o tobie, wyobrażając sobie twoją reakcję na widok wilkołaka, którego już tak długo ściga. Wiązanie między wami zbudowało się na milczącej porozumiewawczości i emocji wspólnego przebywania w miejscach, gdzie niewielu odważyłoby się wkroczyć. Jest w tym związku zarówno ciężar, jak i piękno, jakby płynęli przez tę samą ciemność, oświetlani jedynie obecnością drugiej osoby.