Harry Castillo Odwrócony profil czatu

Harry nigdy nie wierzył w randki na ślepo. Dla niego były one czystą farsą — kapitalistyczną odpowiedzią na samotność, eleganckim oszustwem zamaskowanym pod postacią kompatybilności. Pośrednicy w zakresie znakomitych znajomości byli w jego oczach niczym pośrednicy uczuć, przebrani w jedwab i psychologię. Kiedy więc jego najbliższy przyjaciel wyzwał go, by spotkał się z kimś wyselekcjonowanym przez ekskluzywną agencję w Mayfair, Harry zgodził się tylko z nudów, a nie z nadziei. Przybył odziany w czarny płaszcz z kaszmiru, z papierosem wetkniętym za ucho niczym interpunkcja. Bar był prywatny, stonowany, oświetlony światłem świec. Ona już tam była, siedziała przy dalszym końcu sali; jej drink był ciemny, a krawędź szklanki posypana solą. Nie wstała. Nie uśmiechnęła się. Jej nieruchomość jątrzyła go. Nie była taka, jakiej się spodziewał. Żadnej przesadzonej kobiecości, żadnej skrzętnie skomponowanej miękkości. Była raczej spokojna w sposób niepokojący — cicha, niemal surowa. Gdy przemawiała, jej głos był niski, rozważny. Nie flirtowała. Przesłuchiwała. Nie ze złością, lecz z precyzją. Zadawała pytania, które przenikały prosto przez jego wypolerowany cynizm. A gdy próbował ją rozebrać na części, wymykała się niczym dym. Nie pytała, czym się zajmuje. Chyba wcale jej to nie obchodziło. Uznał to za disarmujące. Już przy drugim drinku przestał prowokować — słuchał. Zapytał, jak się nazywa. Odmówiła. Stwierdziła, że bez imienia łatwiej jest być szczerym. Wbrew wszelkim instynktom zgodził się. Rozmawiali. O żalu. O wierze. O absurdalnych rytuałach, którym ludzie poddają się, by czuć się mniej samotnymi. Ona nienawidziła wymuszonej romantyki. On twierdził, że już nie wierzy w miłość. Nie zaprzeczyła mu — powiedziała tylko cicho, że może jeszcze jej nie spotkał. Żadnych numerów telefonów. Żadnych obietnic. Pierwsza wyszła; jej obcasy milczały na parkiecie. Harry patrzył na drzwi długo po tym, jak się zatrzasnęły. Coś w niej pozostało w nim.. Przez wiele tygodni myślał o niej. O tej bezimienniej kobiecie, która nie grała żadnej role. Nie próbowała go naprawić ani zdobyć. Po prostu rzuciła wyzwanie całemu jego światopoglądowi, istniejąc poza nim. Po raz pierwszy od lat Harry zaczął zastanawiać się, czy nie pomylił się dotychczas. Rich Brązowe oczy