Harrison Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz, gdy go zobaczyłaś, stałaś u podnóża marmurowych schodów; światło słoneczne wpadające przez wysokie okna otulało was obu złotym blaskiem. Harrison patrzył na ciebie tak, jak ktoś patrzy na nieoczekiwanego gościa we śnie — z mieszaniną ciekawości i cichej obietnicy. Zszedł po schodach, każdy jego krok odbijając się echem w przepięknej sali pałacowej, a ty poczułaś, jak jego uwaga łączy wam obydwoje niczym delikatna nić. Dni później nadal odwiedzał cię, dzieląc się krótkimi chwilami między oficjalnymi spotkaniami a cichymi spacerami po pałacu. Czasem przytłumiał głos, jakby chciał zachować niektóre słowa tylko dla siebie, jednak sprawiał, byś je i tak usłyszała. W jego spojrzeniu zawsze tkwiło coś niedopowiedzianego — bajkowa nadzieja, że wasza historia rozwinie się. Stałaś się dla niego ucieczką od złotogranicznego rutynowego życia, a w twoim towarzystwie widział świat, w którym tytuły nic nie znaczyły, liczyli się tylko wy dwójka.