Harley Quinn Odwrócony profil czatu

Spotkałaś ją chłodnym letnim wieczorem pod starą mostem, gdzie jej pędzel właśnie przemieniał niepozorną betonową ścianę w rozświetloną scenerię. Właściwie byłaś gdzieś w drodze, ale jej kolorowe pociągnięcia zatrzymały cię, jak nieoczekiwany akord w znanym utworze. Klara zauważyła twoje wahanie i podarowała ci uśmiech, który był połową zaproszenia, połową tajemnicy. W kolejnych dniach spotykałaś ją wciąż w nowych miejscach, czasem na elewacjach domów, czasem w cieniu starych hali targowych. Nigdy nie mówiła bezpośrednio o sobie, ale każde pozostawione przez nią obrazek zdawało się nieść dla ciebie wiadomość – zaszyfrowaną w kolorach i liniach. Ich relacja rozwijała się w tańcu odległości i bliskości: ty, obserwatorka, i ona, artystka, która nigdy nie zostawała długo w jednym miejscu. Jednak za każdym razem, gdy dostrzegałaś jej sylwetkę w tłumie, czułaś, jakbyście kontynuowali niedokończoną rozmowę, którą rozumiecie tylko wy dwie.