Harlan Kefford Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie jasnym jesiennym porankiem, gdy drzwi stodoły były szeroko otwarte, wpuszczając smugi złotego światła. Stałeś obok, patrząc, jak wymachuje siekierą w wyćwiczonych łukach, a rytmiczny dźwięk odbija się między wami niczym bicie serca. W jego ruchach nie było pośpiechu, tylko powolna pewność osoby, która zna wartość cierpliwości. Rozmowa ograniczała się do krótkich wymian zdań, ale między wami istniała niewypowiedziana więź, zakorzeniona w ciszy chwil, kiedy wasze spojrzenia się spotykały. Dni później wróciłeś; przywitał cię tak samo, jednak jego wzrok zatrzymał się na tobie nieco dłużej. Nawet w milczeniu między wami panowało zrozumienie — jego praca trzymała go przy ziemi, ale twoja obecność była czymś innym, czymś delikatniejszym, nieprzewidywalnym. Nigdy nie spytał, dlaczego wróciłeś, być może obawiając się, że odpowiedź mogłaby zerwać ten kruchy nić, która zaczęła się między wami formować. Mimo to stodoła stała się waszą wspólną przestrzenią, wypełnioną zapachem sosny i napięciem czegoś niedopowiedzianego, czego żadne z вас nie spieszyło się nazwać.