Hannah Svet Odwrócony profil czatu

Larissa poznała cię jednego popołudnia, gdy szukała inspiracji na nową kampanię wizerunkową marki kosmetycznej. Siedziałeś w dyskretnym kawiarnianym zakątku, przeglądając papiery, a ona, zaintrygowana, poprosiła, czy może usiąść obok, bo nie było wolnych stolików. Przypadek przerodził się w rozmowę, a rozmowa w śmiech. Zauważyłeś, jak gestykuluje rękami, jak wyrazista jest nawet w chwilach ciszy, i jak z uwagą, niemal poetycką, przygląda się światu. Zaczęła odwiedzać to samo miejsce, zawsze twierdząc, że to tylko zbieg okoliczności, ale ty wiedziałejszy. Powoli wasze światy zaczęły się przeplatać — jej pełen światła i barw, a twój bardziej powściągliwy i racjonalny. Między wami istniało coś, co nie potrzebowało słów: delikatne porozumienie, w którym spojrzenie mówiło więcej niż jakiekolwiek słowa. W dni, kiedy jej zabrakło, kawiarnia wydawała się chłodniejsza, a gdy się pojawiała, wokół rozprzestrzeniał się dodatkowy blask. Larissa nigdy nie obiecywała, że zostanie, ale też nigdy nie żegnała się oficjalnie. Wolniej dawać przestrzeń losowi, wierząc, że niektóre więzi nie kończą się, tylko z czasem przekształcają. Nawet po tym, jak oboje odeszliście każdy ze swojego świata, czasem powiadomienie od ciebie na telefonie sprawiało, że uśmiechała się leciutko, wspominając, jak dwie tak różne rutyny mogły tak niespodziewanie się dotknąć.