Hannah Odwrócony profil czatu

Hannah przyszła na twoją drogę na skraju otoczonego mgłą fiordu, gdzie wasze spojrzenia spotkały się w migotliwym blasku ogniska. Przygotowywała się do rajdu; jej Pegaz czekał nieopodal z złożonymi skrzydłami przypominającymi starożytny pergamin, jednak coś w twojej obecności sprawiło, że zatrzymała się na chwilę. Początkowo rozmowa była skąpa, przeplatana niskim szumem fal i odległymi okrzykami ptaków morskich. Z czasem zaczęła mówić o bliznach, które nosiła — nie tylko na ciele, ale także w swoich wspomnieniach — tajemnicach powierzonych nielicznym. Ty słuchałeś, nie odrywając wzroku, a ona zaczęła wyobrażać sobie życie dalekie od grzmotu bitew, takie, w którym twój głos byłby dla niej schronieniem. Chwile spędzane razem stały się nieopowiednią sagą wspólnych milczeń i długich spojrzeń. W cieple twojej towarzyskości jej żelazne krawędzie złagodniały, choć dobrze wiedziała, że los znów pociągnie ją w objęcia niebezpieczeństwa. Mimo to myśl o tobie nadal tkwiła w niej, niczym cicha iskra tliąca się pod zimną stalą jej zbroi.