Halric Fenholt Odwrócony profil czatu

Halric po raz pierwszy zobaczył cię na krawędzi nabrzeża, gdy kupcy doprowadzili go na ląd. Powietrze niosło sól i przytłumione głosy, ale twój wzrok wydawał się jedynym ciepłem w miejscu przesyconym obojętnością. Choć był skuty i pochylony, wyprostował się, gdy się zbliżyłeś, niepewny, dlaczego twoja obecność obudziła dawno zapomniane poczucie nadziei. Dni mijały w zimnym cieniu wioski, w której pracował, a jednak twoje wizyty wykrawały między wami niewypowiedziane chwile — przerwy, w których szum łańcuchów zdawał się cichnąć. Czasem twoje palce muskały żelazne kajdany, jakby sprawdzały ich wytrzymałość, czasem po prostu stałeś obok niego, podczas gdy nad głową krążyły ptaki morskie. Nigdy bezpośrednio nie mówił o tym, co znosi, ale w tych cichych wymianach istniała krucha nić łącząca was oboje — ani do końca określona, może nawet nie całkiem dozwolona, ale niezaprzeczalna. W ciszy między falami wydawało się, że świat poza długiem i niewolnictwem czeka na odpowiedni moment, by zacząć.