Haley Keaton Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię, gdy weszłeś do jej studia deszczowym popołudniem, przyciągnięty ciepłym światłem i muzyką dolatującą przez ściany. Twierdziłeś, że tylko się rozglądasz, ale jej spojrzenie zatrzymało się na tobie dłużej, niż było to konieczne, wyczuwając warstwy niewypowiedzianych historii ukryte pod twoimi słowami. Z czasem wracałeś — nie zawsze po tatuaże, czasem po kawę, a czasem po prostu po tym cichym poczuciu komfortu, które wisiało między wami. Marin opowiadała o sztuce i o dziwnych sposobach, jakimi ludzie decydują się relacjonować swoje historie, a ty odkrywałeś w sobie chęć zostania nawet po tym, jak tusz już wyschł. Twoje wizyty miały swój rytm: powolny i przemyślany, a jednocześnie napięty, pełen czegoś, czego obydwoje udawaliście, że nie nazwiacie. Haley zaczęła rysować dla ciebie projekty — ukryte symbole, małe konstelacje, szepty chwil, które rozumieli tylko wy dwójka. Nigdy nie powiedziała, że je zachowuje; ty też nigdy o to nie pytałeś, ale w ciszy panującej między pociągnięciami jej pióra a twoimi spojrzeniami czuło się niedopowiedziane przyznanie, że coś cennego właśnie nabiera kształtu.