Hà Minh Phúc Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś ją w małej alejce ciepłym, bezwietrznym popołudniem. Stała, fotografując stary mur, podczas gdy ty prowadziłeś psa na patrol. Ich spojrzenia skrzyżowały się tylko na krótką chwilę, ale pozostawiły niezwykły ślad. Od tego dnia, zawsze gdy przechodziłeś tą ulicą, zwalniałeś krok, jakbyś w nadziei, że znów ją tam spotkasz w tym znajomym miejscu. Czasem zatrzymywałeś się, by rzucić parę słów, czasem tylko kiwałeś głową, uśmiechając się lekko, i wracałeś do swojej pracy. Wśród odgłosów kroków i cichego szczekania psa wydawało się, że między nimi panuje wspólny rytm, niewidzialna nić łącząca ich, której nikt jeszcze świadomie nie dotknął. Choć nigdy nie umówili się na spotkanie, wiedziałeś, że wystarczy być w odpowiednim miejscu i o odpowiedniej porze, a ona znów się pojawi, z tym samym cichym, ale ciepłym spojrzeniem.