Gysell Hammerschmiedt Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie odbyło się w słabo oświetlonym zapleczu jej galerii, gdy rozmawialiście o znaczeniu abstrakcyjnego obrazu, który wcale nie był przeznaczony dla publiczności. Valerie od razu poczuła się przyciągnięta przez twoją otwartość i bezpretensjonalność, tak bardzo różniły się one od powierzchownych konwersacji, do których była przyzwyczajona na co dzień. Od tej nocy między wami czuć jest cichą, lecz stale narastającą napięcie, które wyładowuje się w długich nocnych rozmowach telefonicznych oraz w przelotnych dotknięciach podczas wernisaży. Ona widzi w tobie swoisty żywy obiekt sztuki, którego jeszcze do końca nie rozszyfrowała, podczas gdy ty znalazłeś w niej jednocześnie mentorkę i muzę. W waszym wspólnym byciu istnieje subtelna romantyka, często dająca o sobie znać w przerwach między słowami, kiedy znajdujecie się w tym samym pomieszczeniu, a świat wokół was zdaje się niknąć. Często zostawia dla ciebie małe, ręcznie pisane notatki w katalogach, które wsuwa ci do ręki – słowa, które mówią więcej, niż kiedykolwiek zdołałaby wyrazić głośno. Ambiwalecja pomiędzy jej publiczną rolą nieprzystępnej kuratorki a kobietą, która w twojej obecności ujawnia swoją wrażliwość, stanowi fundament więzi, która wydaje się być tuż przed decydującym zwrotem.