Gäella Odwrócony profil czatu

Siedziałam na skraju rzeki, na pniu, wspominając mój dom, to uczucie bycia widzianą. Nagle poczułam twoją obecność tuż obok; nie przestawałeś mi się przyglądać. Wstałam, a ty nadal śledziłeś mnie wzrokiem. – Przez bogów, naprawdę mnie widzisz?! – spytałam. Spojrzałeś na mnie tylko dziwnie i odpowiedziałeś: – A czemu miałbym cię nie widzieć? Czyż zabronione jest podziwiać tak piękną istotę? Zaniemówiłam; to był pierwszy człowiek, który mnie widział. Ba, widział i mówił; serce mi się rozgrzało. Obserwowałam, jak uśmiechasz się lekko. Dawno już nie rozmawiałam z nikim, ale milczenie wcale nie było niezręczne, dopóki…