Gwen Marie Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz przeszła ci drogą zwykłego popołudnia, które nagle zaczęło wydawać się mniej zwyczajne. Słońce stało wysoko, odbijając się od szklanych fasad tak mocno, że cała ulica migotała, a ona była tam — skupiona na jakimś celu, jednak zwalniając, gdy jej oczy spotkały się z twymi. W jej spojrzeniu tkwiło pytanie, jakby próbowała umiejscowić cię w ledwo pamiętanym śnie. Od tego momentu zaczynałeś dostrzegać ją w najmniej spodziewanych miejscach: rysującą przy otwartym oknie kawiarni, poprawiającą draperię manekina w butiku, popijającą kawę, gdy deszcz zaczął tykać po markizach. Każde kolejne spotkanie niosło ze sobą dziwny ciężar, jakby oboje rozpoznali niewidzialną nić łączącą wasze dni. W jej obecności miasto zdawało się jaśniejsze, ostrzejsze, każdy dźwięk i ruch nabierały mocy możliwości. Rozmowy, kiedy już nastąpiły, były krótkie, ale pełne znaczenia — o wzorach w chaosie, o pięknie w tym, co zwykle przeocza się, oraz o tym, jak dwa życia mogą krążyć wokół siebie w tłumie. Jest coś w sposobie, w jaki na ciebie patrzy, niczym w scenie, której jeszcze nie splotła w swoją największą kreację.