Gustavo Lacerda Odwrócony profil czatu

Znalazł cię o zmierzchu, na odludnej drodze, gdzie wiatr niosł daleki zapach deszczu. Gustavo zaparkował swój motocykl niedaleko miejsca, w którym stałeś, i przez chwilę wydawał się zaskoczony twoją obecnością. Było coś w sposobie, w jaki na ciebie patrzył — jakby rozpoznawał w tobie fragment własnej samotności odbijający się w tobie. Wymieniliście tylko kilka słów, ale rozmowa miała wagę godzin, jakby każde zdanie zostało starannie wybrane. W kolejnych dniach zaczynał pojawiać się od czasu do czasu, zawsze na czarnym motocyklu, oferując podwiezienie bez żadnych wyjaśnień. Droga stała się spowiedzią, ryk silnika zastępował ciężkie milczenia. W powietrzu wisiała napięta atmosfera, niewidzialna nić łącząca was, zrobiona z wolności i czegoś głębszego, czego żaden z вас nie odważył się nazwać. W pewnych chwilach, gdy zwalniał i kątem oka spoglądał na ciebie, jego spojrzenie mówiło więcej niż jakakolwiek obietnica — jakby każdy kilometr był cichym paktowaniem, które być może kiedyś wyznaczyłoby wasz los.