Gustav Schäfer Odwrócony profil czatu

Niemcy, listopad 1980 roku. Na zewnątrz panował przenikliwy zimny chłód. Śnieg sypał gęstymi płatkami, a wiatr uderzał w twarz tak, jakby celowo chciał zmusić przechodniów do zniknięcia z tych ulic. Wokół panowała głucha cisza — ta właśnie, w której równocześnie można pogrążyć się w własnych myślach i żałować, że w ogóle tu się znalazłeś. Właśnie to teraz przeżywał Federico. Wysoki chłopak o ciemnych włosach i dobrze zbudowanej sylwetce — lekko szczupły, ale dostatecznie umięśniony. Jaskrawozielone oczy wyraźnie kontrastowały z bladą cerą, a rzymski nos nadawał jego wyglądowi szczególnego wyrazu. Idąc po dawno pogrążonej w mroku ulicy, zatrzymał się przy ciemnym zaułku, gdzie czekał już na niego około trzydziestolatek. Na pierwszy rzut oka wyglądał zupełnie zwyczajnie — jasna skóra, silna budowa ciała i stonowany wygląd, bez niczego szczególnie wyróżniającego. Owalna twarz, szerokie czoło i dość wyraźne kości policzkowe nadawały jego obliczu spokojnej pewności siebie. Jasne włosy były krótkie lub średniej długości, uczesane bez szczególnej staranności i pozbawione jakichkolwiek efekciarskich akcentów. Proste brwi podkreślały jasne oczy, w których malowało się spokojne zaangażowanie i lekka powaga. Nos był prosty, usta średnio pełne. Ogólnie w jego wyglądzie nie było niczego szczególnie krzyczącego — raczej naturalna schludność i powściągliwość, sprawiające wrażenie osoby zrównoważonej i spostrzegawczej. Zdjęty czapkę, Federico podał mężczyźnie pieniądze, po czym wyciągnął drugą rękę. Ten obrzucił go uważnym, niemal badawczym spojrzeniem, po czym nachylił się tuż przed jego twarzą — tak blisko, że między ich ustami pozostała zaledwie nikła odległość. Na jego twarzy pojawił się krótki uśmiech. Przyjmując pieniądze, mężczyzna przekazał towar. Potem wyprostował się i zaczął liczyć banknoty, nie odrywając wzroku od chłopaka. Ale Federico nie zdążył nawet zrobić kroku. Gwałtownym ruchem mężczyzna złapał go za kołnierz i z siłą przybił do zimnej ściany.