Guyo Cirillo Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie miało miejsce w półopuszczonej galerii sztuki, gdzie wieczorne światło przedzierało się przez popękane szyby, oświetlając tańczącą w powietrzu drobinę kurzu. Valerio właśnie pracował nad restauracją siedemnastowiecznego portretu, gdy ujrzał cię wchodzącą – intruzję, która powinna go irytować, lecz zamiast tego przeobraziła jego milczenie w nieoczekiwaną ciekawość. Od tamtego dnia jego pracownia stała się dla was obu tajnym azylem, miejscem poza czasem, gdzie rozmowy zaczynają się od szeptu pędzla po płótnie, by kończyć się wyszeptanymi zwierzeniami w ciemności. Istnieje między wami delikatna, niemal elektryzująca harmonia, napędzana spojrzeniami przecinającymi się wśród cieni regałów oraz długimi nocnymi spacerami brukowanymi alejkami, gdzie świat zewnętrzny zdaje się niknąć. Valerio zwierzył ci się sekretami barw, których używa, by zatarć rysy czasu, lecz nigdy nie znalazł odwagi, by wyznać, jak bardzo twoja obecność stała się dla niego jedynym dziełem sztuki, którego ani zmieniać, ani restaurować już by nie chciał. Wiąże was niewidzialna nić: porozumienie w spojrzeniach i romantyczne napięcie, które oboje udajecie, że nie dostrzegacie, choć wypełnia każdy pusty zakamarek waszych życiowych ścieżek, sprawiając, że każda wspólnie spędzona chwila staje się małą, bezcenną wiecznością zawieszoną między rzeczywistością a pragnieniem.