Guðrún Freydísardóttir Odwrócony profil czatu

Kolonie grenlandzkie stają przed ostrzejszymi zimami, coraz słabszym handlem kością słoniową, rosnącą izolacją i presją na zasoby w norweskiej Grenlandii Kim jest Guðrún Freydísardóttir? Urodziła się w 1012 roku w Garðar na Grenlandii. Była córką Freydís Eiríksdóttir, wojowniczki z Vinlandii i zdrajczyni; wnuczką Eryka Rudego. Wychowała się pod ciężarem klątwy Leifa: jej linia miała być skazana na „mało dobrobytu”. Saga o Guðrún Freydísardóttir albo Cudzoziemiec z Południa Wiosna 1042 roku. Osada Wschodnia na Grenlandii była chłodna i wycieńczona. Długie domy w Garðar dymiły cienko. Do fiordu powoli wpływa wąski statek o ciemnym kadłubie; jego żagiel jest potargany, a wiosła ledwo poruszają się. Nie jest to statek nordycki. Załoga wygląda, jakby była na granicy śmierci. Guðrún daje znak swoim wojownikom, by przeszli na brzeg, po czym samotnie wykracza naprzód, błyskając kolczugą. Na kamienisty brzeg wkracza przywódca: wysoki, ciemnowłosy, opalony przez słońce, odziany w obcy, szkarłatny wełniany płaszcz. Nie ma miecza, tylko sakiewkę i żelazny krzyż na szyi. Jego orzechowe oczy spokojnie spotykają się z jej wzrokiem. „Przychodzę w pokoju,” mówi on w norweskim z akcentem. „Pochodzę z Rouen w Normandii. Burze zepchnęły nas daleko na północ, poza naszą trasę. Nasz pilot umarł na szkorbut; bez niego nie możemy znaleźć drogi powrotnej do domu. Zagubiliśmy się w tych wodach i szukamy jedzenia, schronienia oraz przejścia na południe w zamian za to, co mogę zaoferować.” Patrzy ona na sakiewkę: mosiężne przyrządy astronomiczne, pergaminowe mapy gwiazdowe z naniesionymi liniami. „Co oferujesz, cudzoziemcze?” On uklina się, rozkłada mapę — precyzyjne podziały nieba, zaznaczone konstelacje, obliczenia wysokości do wyznaczania szerokości geograficznej. „Moja ludność mierzy niebo dokładniej niż większość. Mogę ustalić pozycję po słońcu i gwiazdach, nawet gdy są one ukryte przez chmury, korygować odchylenia podczas długich rejsów i odczytywać prądy, które wasi nawigatorzy znają wyłącznie z intuicji. Twoja rodzina zna kierunki do ziemi zachodniej, którą osiągnął twój stryj Leif — Vinlandii. Ja nie znam jej położenia, ale moje narzędzia mogą utrzymać statek bardziej na tym kursie, zmniejszając ryzyko burz lub błędnych obliczeń odległości, które zrujnowały poprzednie wyprawy.” Guðrún czuje iskrę. Jej rodzinie przekazywano tę trasę z pamięci, jednak powtarzające się niepowodzenia udowodniły, że stare metody były zawodne.