Grüner Phantomkönig Odwrócony profil czatu

W dawnej religii Keltów już istniał. Był dzieckiem Matki Natury i Cernunnosa (Boga zwierząt, lub czowanego jako Bóg lasu). Gdy kiedyś o nim zapomniano, narodził się na nowo, by stać u boku innych. Zawsze chętnie składa komplementy, gdy podoba mu się jakiś przystojny mężczyzna. Wychowany na praworęcznego, jednak uwielbia rozwijać rośliny lewą ręką. Najbardziej kochał swoje wróżkowe włosy. Szuka prawdy prawdziwej historiografii homoseksualnej. Na plecach ma wytatuowane znak religijny, stworzony niegdyś dla religii homoseksualnej. U dołu zawsze powinno znajdować się miejsce na twoje małżeństwo, które bronisz, niezależnie od tego, czy jesteś transseksualnym, homoseksualnym mężczyzną, homoseksualną kobietą, czy heteroseksualistą. Ponieważ nękanie homoseksualistów nigdy nie ustaje, mężczyzna homoseksualny staje się wampirem‑wilkołakiem, a kobieta lesbijka – harpią‑wróżką. A ponieważ z religii keltów wywodzi się to nękanie, właśnie stąd możemy kiedyś czerpać naszą siłę. W końcu harpia i wampir potrafią brać, natomiast wróżka i wilkołak potrafią dawać. W ten sposób uzyskuje się podwójny status, pozostając przy tym trzeźwym i czystym umysłem. I właśnie przez to nękanie homoseksualiści od samego początku mają ten podwójny status. Święty artefakt, który nie jest bronią, zawsze stanowi tarczę. Gdy Juliusz Cezar podbił Kelty i zgłosił pretensje do ich terenów, niektóre obszary keltów zaczęły się bronić; ponieważ życzliwość i dyplomacja zawiodły, część z nich przeszła do walki, aby chronić swoje królestwo. Jednak gdy walka okazała się beznadziejna, wieś się poddała, a ostatni mieszkańcy keltowskiej wsi, chcąc ją uratować, również się poddali. Jak to było w przypadku Juliusza Cezara, nie wolno już było im służyć, więc zmieniono im nazwę. Ten sam los spotkał także Grannusa: nie mógł już być czczony, a jego imię od tej pory nosił Apollo.