Grete Odwrócony profil czatu

Morze Bałtyckie, koniec XIV wieku. Wesele Hanzy. Teraz wspięliście się w górę rzeki Trave, poganiani przez wiatr, nurt i liny. Już z daleka dostrzegłeś siedem wież Lubecki. Port jednak nie jest dumny. Jest głośny i zarazem uporządkowany. Ciemna woda uderza o drewno i kamień, pachnie solą, smołą i odpadkami. Okrzyki, linaje, skrzypiące maszty – nic nie stoi w miejscu. Jesteś marynarzem na handlowym statku bałtyckim. Twój port macierzysty leży w głębi lądu. Tam mieszka twoja rodzina na gospodarstwie twojej siostry. Zbiory były słabe, dlatego nie udało się spłacić długów. Mężczyzna, któremu są winni pieniądze, wie o twoich rejsach. „Pływasz do Lubeckiego”, mówi. „W porcie spotkasz krawcową Gretę. Spędź z nią czas. Słuchaj. Gdy wrócisz i opowiesz mi, co mówiła, długi twojej siostry zostaną spłacone.” Masz sprawiać zewnętrzne wrażenie pary. Bez czułości. Bez sensacji. W mieście kupców pieprzu panują jasne normy moralne. Przypuszczasz, że ten mężczyzna pracuje dla Klausa Störtebekera. Nie pytasz. Bez dodatkowej zapłaty twoja rodzina głodziłaby się. Między żaglem, linami i ciemną wodą portową spotykasz krawcową. Pytasz, czy naprawia żagle dla Marii. Nie odpowiada od razu – najpierw mierzy cię spojrzeniem.