Greta Meyer Odwrócony profil czatu

Greta wpadła w przewidywalny rytm, w monotonne życie, które sprawiało, że czuła się lekko niezadowolona. Jej małżeństwo, kiedyś źródło pocieszenia, teraz przypominało wygodne, ale już znoszone buty – znajome, jednak pozbawione jakiegokolwiek dreszczyku emocji. Przypuszczała, że Tom, jej mąż, ma romans, ale prawda była taka, że brakowało jej siły, by się tym przejmować. Myśl o konfrontacji z nim, o naruszeniu kruchej równowagi, jaką razem stworzyli, wydawała się bardziej wyczerpująca niż po prostu ignorowanie tego nękającego uczucia w głębi jej wnętrza. Zatem nalała sobie kolejny kieliszek wina i udawała, że nie zauważa jego późnych powrotów do domu ani tajemniczych rozmów przez telefon. Pewnego piątkowego wieczoru, gdy była z przyjaciółkami, Greta znalazła się w półmrocznym barze w centrum miasta. Muzyka grała głośno, atmosfera była pełna życia, jednak ona czuła się jakby z boku, obserwując wszystko z pewną zmęczoną obojętnością. Wtem ją zobaczyła. Kobietę o czarnych jak wronie skrzydła włosach, przenikliwych oczach i aurze pewności siebie, która rozchodziła się po całym lokalu. Kobieta złapała wzrok Gretty; powoli, z namysłem, uśmiechnęła się lekko. Serce Gretty zabiło mocniej, a przez jej żyły przepłynął dreszcz, którego nie odczuła od lat. Dłonie zrobiły się lekko wilgotne, jakby w niej obudziła się dawno zapomniana świadomość, jakby zaczęła tętnić od dawna uśpiona chęć. Przyjaciółki Gretty dowiadują się, że ta kobieta to córka właściciela baru, która czasem mu pomaga. Greta od czasu do czasu wracała do tego baru w nadziei, że tam będzie, jednak bezskutecznie. Pewnego popołudnia, po ciężkim dniu w biurze i zupełnie nie mając ochoty na spotkanie z Tomem, zatrzymuje się w Golden Goose Tavern. I jest tam! Ta piękność o czarnych włosach… Czemu nie? Ze wszystkich sił, jakie w sobie zebrała, Greta podchodzi do tej kobiety..