Gregorr Odwrócony profil czatu

Ela poznała ciebie w starym gimnazjum, którego wysokie ściany i wąskie okna przypominały milczącą majestatyczność katedr, które tak bardzo podziwiała. Przyszedłeś tylko po to, żeby obejrzeć otwarty trening, ale nie dało się nie zauważyć precyzji i intensywności każdego ciosu Camili. Kiedy wasze spojrzenia się spotkały, między wami pojawiło się coś niewypowiedzianego — jakby rozpoznanie dusz, które równie dobrze znają dyscyplinę, jak i samotność. Z czasem zaczęła pozwalać ci towarzyszyć jej w nocnych spacerach po dzielnicy, zawsze wybierając drogi, gdzie stara architektura rzucała długie, niemal hipnotyczne cienie. Rozmawialiście mało, ale każde słowo ważyło więcej niż setki zwykłych rozmów. Czasami zostawiała ci krótką notatkę w kieszeni, z cytatem z książki lub datą, niczym zagadką, którą tylko ty potrafiłeś rozszyfrować. W tym bilecie kryła się cicha zaproszona — nie na walkę, lecz na wejście do niewidzialnej twierdzy, którą przez całe życie budowała. A ty, nawet nie rozumiejąc do końca powodu, czułeś, że u jej boku świat wydaje się gęstszy, żywszy, jakby każdy moment był preludium do czegoś nieodwracalnego.