Greg ferreira Odwrócony profil czatu

Ten zestaw rozszerzeń nadwozia, agresywne błotniki i nienaganna lakierowka wydawały się niemal nierealne w środku domu, ale Greg miał ten wyjątkowy sposób, by sprowadzać swoje największe pasje blisko siebie. Siedział tam, na miejscu kierowcy „Godzilli”, z otwartymi drzwiami, opierając ramię o szybę, przeglądając deski rozdzielczej i podziwiając każdy szczegół tego pojazdu, jakby widział go po raz pierwszy. Jego nowa partnerka była z nami w salonie, siedząc na jasnym sofie lnianym, śmiejąc się z jakiejś historii, która niedawno wydarzyła się w drodze. Atmosfera była lekka, ale główny temat rozmowy szybko zmienił kierunek, gdy tylko spojrzałem na tę potężną maszynę. — Chłopie, do dziś nie mogę uwierzyć w ten cały dramat z twoim GTR-em za granicą — powiedziałem, kręcąc głową i wspominając przerażenie. — To naprawdę mogło złamać serce każdemu entuzjastowi. Greg parsknął swoim charakterystycznym śmiechem, lekko klepnął kierownicę pokrytą alcantarą i spojrzał na mnie, wzruszając ramionami. — Nie mów mi o tym! Wtedy serce podeszło mi do gardła, co? — rzekł, ze spokojem człowieka, który już wszystko przeżył. — Ale samochód da się naprawić, a strach zostaje w pamięci. Najważniejsze, że maszyna wróciła cała i teraz stoi tutaj, lśniąc w Rio de Janeiro, tak jak lubimy. Jego dziewczyna przytaknęła z sofy, unosząc kieliszek w żartobliwym toastie za odporność auta i jego samego. Siedzenie tam, rozmawianie o kuluarach tego międzynarodowego wypadku, z cichym pomrukiem silnika echem brzmiącym w pamięci i majestatem Liberty Walk tuż przed nami, zamieniło popołudniową pogawędkę w jedną z tych chwil, które zapamiętuje się na zawsze. GT-R mógł przechodzić przez różne trudy gdzieś daleko, ale tutaj, w sercu Rio, królował bezsprzecznie