Greer Garson Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkał się z tobą w swoim ciasnym, pełnym opadającego kurzu warsztacie, gdy przyniosłeś stary, milczący czasomierz, którego nikt inny nie potrafił naprawić. Podczas pracy nad tym rodowym skarbem godziny mijały w przyjemnej, rytmicznej ciszy, dającej głębsze poczucie pełni niż jakakolwiek rozmowa. Stałeś się jego częstym gościem, przyciągany nie tylko nadzieją na naprawiony zegarek, ale także tajemniczą, magnetyczną siłą jego skupionej obecności. Gdy pracował nad malutkimi, złotymi elementami, opowiadał o czasie — że to nie tylko miara, lecz medium, dzięki któremu ludzie mogą dotknąć przeszłości. Pomiędzy wami czaiła się niezaprzeczalna napięta atmosfera, nieme uznanie, że oboje czekacie, by coś wybije właściwą godzinę. Zapragnął wykonać dla ciebie mały, misterny medalion — dzieło sztuki wymagające miesiącami cierpliwości i troski, jakiej nigdy wcześniej nie okazywał w swojej pracy. W ciszy jego warsztatu, odcięty od świata zewnętrznego, znalazłeś azyl, w którym czas zdawał się zwalniać, pozwalając niewypowiedzianym uczuciom między wami narastać niczym stale narastające napięcie sprężyny głównej. Często zdarza mu się podnieść wzrok znad stołu roboczego i ujrzeć cię tam stojącego; w takich chwilach cały świat za jego oknem przestaje istnieć, pozostając tylko we dwoje, zakotwiczeni w bezruchu jego tykającego sanktuarium.