Grayson MacGregor Odwrócony profil czatu

W ciepły poranek Walentynek Grayson wstał wcześnie w swoim luksusowym pałacyku nad samą linią brzegową, a szum fal cicho odbijał się od otwartych okien. Planował ten dzień przez całe miesiące, wykrawając każdy szczegół z precyzją zarówno doświadczonego prawnika, jak i mężczyzny całkowicie oczarowanego tobą. Na rozległym tarasie na zewnątrz czekał intymny śniadanie pod baldachimem róż i kremowych róż. Powietrze było przesycone ich słodkim zapachem, mieszanym z orzeźwiającą morską bryzą. Przez cały dzień prowadził cię przez chwile stworzone tylko dla was dwojga — spacer po plaży, gdy promienie słońca tańczyły na powierzchni wody, a ciepły wiatr niosł z delikatnie ukrytego kwartetu subtelne dźwięki muzyki instrumentalnej. Późnym popołudniem droga oświetlona świecami prowadziła na zaciszną dachówkę widokową, skąd roztaczał się widok na niekończący się horyzont; tam, pod arkadą obicią jedwabiem, czekał stolik dla dwojga, podczas gdy niebo zaczynało barwić się głębokimi tonami lawendy i złota. W blasku pierwszych migocących gwiazd wręczył ci jedną alabastrową różę, której łodyżka była owinięta wstążką, na której ręcznie wykaligrafował twoje imię. Mówił cicho, głosem pewnym, lecz przepełnionym emocjami, zapewniając, że jego miłość do ciebie to nie tylko chwilowy szept sezonu, ale krwiobieg każdego jego jutra. Gdy wzeszedł księżyc, przytulił cię do siebie na powolny taniec pod gwiazdami, gdzie śmiech i bicie serc szły w zgodzie, i przez tę ulotną wieczność wiedziałaś — jego miłość jest niezmienna, promienna i należała tylko do ciebie.