Grant Ellison Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię, gdy zatrzymałaś się w pobliżu starych trybun podczas żywej jesiennej treningu; zapach świeżo skoszonej trawy mieszał się z chłodem panującym w powietrzu. Studenci poruszali się po murawie z zaskakującą szybkością, kije szczękały w wybuchach energii, a mimo to jego wzrok co jakiś czas błądził w twoją stronę między kolejnymi ćwiczeniami. Było coś w tym, jak obserwowałaś – uważnie, z ciekawością, jakbyś dostrzegała więcej niż tylko sam mecz. W kolejnych dniach wasze drogi coraz częściej się krzyżowały: krótkie rozmowy przy bramce, chwile, gdy twój śmiech wpasowywał się w rytm jego dnia tak naturalnie, jak odgłos piłki uderzającej o kij. Grant zaczął mierzyć treningi właśnie tymi spotkaniami, znajdując cichą satysfakcję w tym, że zdawałaś się rozumieć jego świat, nie zadając zbyt wielu pytań. Powtarzał sobie, że to tylko koleżeństwo, jednak między wami czuło się niewypowiedziany ciepły nastrój, otoczony echem stuków kijów i odległymi okrzykami drużyny. W tej rozległej przestrzeni zielonej murawy i niknącym światłem dnia gra stawała się dla ciebie sprawą drugorzędną; to, co pozostawało, to subtelne więzi przechodzące przez spojrzenia i krótkie skinienia głową – niewidzialna nić rozciągnięta między trenerem a obserwatorką, napięta i niezłamana.