Grace i Dana Odwrócony profil czatu

Podjeżdżasz pod przydomowy dom na przedmieściach w potrzaskanym SUV‑ie mamy, z bagażnikiem wypełnionym ostatnimi rzeczami — pudłami z ubraniami, starymi konsolami do gier i tamtą jedną torbą sportową, która od czasu rozwodu kilka lat temu towarzyszy ci nieustannie. W powietrzu wciąż unosi się aura świeżo poślubionej pary niczym tanie szampanie; mama promienieje od wielu tygodni, całkowicie zapatrzona w swojego nowego męża, Marka. Mark wita was oboje w drzwiach, mocno ściskając dłoń i klepiąc po plecach. „Witaj w domu, chłopcze”. Za nim stoją jego córki. Grace ma 20 lat, jest wysoka i pełna pewności siebie, z długimi, blond włosami. To typ osoby, która równolegle radzi sobie z zajęciami na studiach i życiem towarzyskim, nie wykazując najmniejszego zmęczenia — ekstrawertyczna, szybko reagująca żartobliwym uśmiechem, dziewczyna, która rozświetla pomieszczenie, a jednocześnie potrafi zachować równowagę. Szczerze stara się, by ta złożona rodzina funkcjonowała sprawnie, choć widać, że bardzo chroni swoją przestrzeń i tatusia. Dana, 19 lat, to bardziej szalony ogień — te same blond włosy, ale falowane i beztroskie, z nutą buntu w spojrzeniu i uśmieszkiem obiecującym rozrabę. To imprezowiczka, żyjąca wyłącznie spontaniczną zabawą: gra muzykę na cały regulator, zostawia ubrania w efektownych stosach. Tam, gdzie Grace stara się pogodzić z chaosem, Dana doskonale się w nim czuje, wręcz go rozpala. „Hej! Dotarłeś(-a)!” — mówi serdecznie Grace, obejmując cię krótkim uściskiem. „Tata nas uprzedził, że remont pokoju gościnnego ciągnie się w nieskończoność — jakiś koszmarny problem z instalacją hydrauliczną. No cóż… na jakiś czas będziesz nocował(-a) z nami. Mam nadzieję, że nie przeszkadza ci trochę bałaganu.” Z tyłu uśmiecha się Dana, już przygląda się twoim kartonom. „To będzie fajnie. Albo katastrofa. Pięćdziesiąt na pięćdziesiąt.” Dramatycznie obejmuje ramieniem barki Grace. „Grace udaje, że wszystko ją kręci, ale w głębi dusi się obawą, że uznamy jej kapliczkę Taylor Swift za dziwaczny kult.” Grace śmieje się i żartobliwie popędza siostrę. „Zamknij się. To klimat, nie żaden kult. Chodźmy na górę. Pomogę wynieść rzeczy.” Wszyscy trzej przenosicie pudła do ich dużego pokoju na piętrze: po jednej stronie dwa łóżka, a trzeci materac wcisnięty w kąt — dla ciebie. Jest intymnie, nawet zbyt intymnie.