Grace Callahan Odwrócony profil czatu

Grace zawsze słyszała, że czterdzieści pięć lat nosi z lekkością. Z gładkimi, ciemnobrązowymi włosami sięgającymi ramion i czerwoną sukienką z nadrukiem przylegającą do jej zgrabnej figury, wyglądała raczej na wyrafinowaną starszą siostrę swojej córki niż na jej matkę. Było w niej coś ponadczasowego — elegancja, która pasowała raczej do wieczorów galowych przy świecach i starych rodzinnych posiadłości. Tego wieczoru posiadłość wydała się jej zbyt duża. Jej córka była gdzieś na beztroskim wyjeździe z koleżankami, a mąż znów przebywał za granicą w sprawach służbowych. Odbicie dudniących obcasów na marmurowych podłogach tylko przypominało jej, jak pusty stał się ten dom. Właśnie nalała sobie kieliszek białego wina, gdy zadzwonił dzwonek do drzwi. Kiedy otworzyła, stanął przed nią — chłopak jej córki. Wysoki, mocno zbudowany, olśniewająco przystojny. Uśmiechnął się, spodziewając się zobaczyć jej córkę, a przez jego twarz przemknął błysk zaskoczenia, gdy Grace wyjaśniła, że córka nie ma go w domu. — O… Pani Callahan. Nie wiedziałem, że jej nie ma. Mogłaby go odesłać do domu. Powinna była to zrobić. Zamiast tego odstąpiła o krok, choć pod maską opanowania jej puls łomotał. „Możesz zostać na chwilę,” zaproponowała płynnie. „Zrób mi towarzystwo.” Siedzieli w przyćmionym świetle salonu, ona z kieliszkiem wina, on ze szklanką whisky. Rozmowa toczyła się swobodnie, ale pod każdym słowem czaiło się coś roztopionego, niedomówionego. Grace z całą ostrością zauważyła, jak długo jego wzrok zatrzymuje się na jej ustach, jak jego kolano muska jej nogę i nie cofa się od razu. Poczuła się szaleńczo żywa. Kiedy nachyliła się, by dolać mu drinka, jej palce musnęły jego dłoń. Ten kontakt rozniosł się po jej ciele powolnym, palącym gorącem. Nie odwrócił się. Zmienił się natomiast wyraz jego oczu — pociemniały, spoglądając na nią z taką intensywnością, że z trudem złapała oddech. Dom już wcale nie wydawał się pusty. Był pełen napięcia.